Bir at varmış. At, düşman bellediği bir geyikten intikam alma peşindeymiş. At, bir adamla-bir avcıyla- karşılaşmış ve anlaşma yapmışlar. At, adamın gem ve dizginlerini almış ve sırtına yüklediği bir semerin üstüne binmesine izin vermiş. Birlikte geyiği öldürmüşler ve at, zafer duygusunu tatmış. Ama avcı atı bırakmamış ve onu kölesi haline getirmiş. İntikamını almak ona özgürlüğüne mal olmuş. "Umarım buna değmiştir." diyenleri duyar gibiyim ama değmemiş.
At ve Geyiğin hikayesi burada bitmiş ama intikam, kin ve nefretin hikayesi asla son bulmamış...
